FALARÁ-SE DESTAS FESTAS DURANTE ANOS

Num dos especiais que publicam com motivo das festas da Estrada os jornais com ediçom local, o presidente da comissom de festas expresava-se neses termos ao falar da grande qualidade das celebraçons deste ano. Poi bem, final-mente semelha que há que dar-lhe a razom. Falará-se destas festas durante anos, ainda que o motivo seja a desorganizaçom que levou á cancelaçom de duas das atraçons principais (o concerto de Mago de Öz e os de The Bond Scott Band, Pants Off, Mutand Squad, Esquíos e Kambotes) assim como doutras animaçons de rua e o famoso bono para as atracçons de feira.
Nom é a minha intençom fazer lenha da árbore caida, mas já tinha pensado fazer umha entrada para falar de cousas das que nom gostei em quanto ás festas deste ano.
A primeira, nom me pareze normal que todos os concertos das festas sejam de pago. Nim com bonos desconto nim caralhadas. Numhas festas supostamente populares (de povo, nom de PP) tem de haver atracçons de balde para o público. Vale que pode haver algumha de pago, mas nom a práctica totalidade. A maiores, semelha que o problema nasceu aquí. Polo visto, e polos comentários do presidente nos devanditos especiais, a comissom de festas deveu estar assessorada pola SGAE á hora da contrataçom dos concertos, e enchia a boca falando da quantidade de gente que lhe disserom os assessores que ia vir. O principal era o de La Oreja de Van Gogh, com o que aguardavam reunir miles de persoas e fazer boa caixa. Resultado: 1.500 espectadores e a maioria em regime de semi-gratuidade, ja que accederom com o famoso bono. Total, que nom fisserom caixa como aguardavam. Lembro (é que nom tenho diante os jornais) que falavam de 4.000 persoas no concerto de Mago de Öz.
O único gratuito foi o que juntou aos grupos de base estradense Pé de Boi, Regato de Matamulleres e Linho do Cuco com Susana Seivane. Aí bem, qualidade da casa e de nível internacional. O que já nom me pareze normal é que os representantes da comissom nom assinasem os contratos com os grupos até meia hora antes do começo dos concertos. Esse foi o primeiro sinal de que algo nom ia bem. Ainda que muita gente nom tivese conhezimento, os concertos estiverom a piques de ser cancelados por parte dos grupos, que estiverom horas tentando localizar ao presidente da comissom. Saeu adiante, mas por pouco. E haverá que ver se os grupos recebem os quartos que lhes adevedam, que visto o visto...
Por outra banda, tampouco me parece normal que se faça o petitório popular a posteriori. Isso tem um grande problema. Nom há quartos, nim se pode saber os quartos que vai haver para pagar as atracçons contratadas. Podem fazer-se estimaçons, sim, mas ha que ter em conta que a gente dá o que quer, e que este ano, percissa-mente, as famílias nom andam sobradas de quartos. E demonstra-se agora, que se nom tens avais... Toca suspender espectáculos.
Dos bonos para as atraçons de feira, nom vou falar muito. A idea é excelente, mas acho que fica claro que nom é doada de aplicar. E a forma da que se aplicou aos feirantes... achega-se á extorsom. Ou aceitas as condiçons abusivas que che imponho, ou nom che dou sítio.
Por último dizer que já está bem. O Concelho da Estrada deve ser dos únicos do seu tamanho de toda a Galiza que se desentende completamente da organizaçom das festas, mais alá de dar 30.000 € á comissom. Devera asumir dumha vez por todas a organizaçom das festas. E a ver se nos deixamos de comissons e caralhadas. Que vai passar com a gente que mercou os bonos? Vam-se-lhes voltar os quartos? Quem se vai fazer responsável de nom pagar estes rapazes o que devem? Agora seica asumem o control das deste ano. E pergunto eu, nom o puderom fazer desde o princípio? Para que temos funcionários no concelho que supostamente se adicam a organizar eventos deste tipo?

FECHADO POR REFORMAS

O programa Aberto por reformas que bem apresentou Xurxo Souto durante os últimos anos, dando oportunidade á música galega de todos os estilos, finou no dia de onte.
Entendo que retirem ao senhor Souto como direitor de programaçom da RG, mas retirar-lhe o programa e ponher o que pugerom nom têm outro nome mais que o de Censura.
E quando antes o programa se adicava á expansom interplanetária da música pangalaica, agora... Julguem vostedes:



E se a isto lhe sumamos que onte, também, a TVG retirou um programa documentário sobre as vacas tolas para ponher um filme, máis do mesmo.
Empezamos.

A GENTALHA PRECISA AJUDA URGENTE

A Gentalha do Pichel é um grupo de gente de Compostela (natural ou adotada) que decidiu agrupar-se para fazer activismo cultural. Organizarom-se e alugarom um local ruinoso que fôrom amanhando aos poucos, criando assim o C.S. O Pichel, lugar onde fam obradoiros, cursos, festas e muitas cousas mais.
Dum tempo a esta parte um outro senhor de Compostela (senhor Conde Roa, vozeiro dp PP no Concelho compostelam) anda com acusaçons, tanto á Gentalha como á Sala Nasa e ao C.S. Henriqueta Outeiro de ser paraterroristas (sic) e organizar actos de guerrilla urbana (sic, tambem). Logo de insistir muito, atoparom-lhe umha chata á Gentalha: o seu local nom conta com accesso para discapacitados e cae sobre eles umha ameaça de peche.
Por isso, A Gentalha do Pichel solicita ajuda para conseguir os 10000 € necesários para fazer a obra, 5000 dos cales percisam ser entregados nesta semana. Se queres colaborar, tes tuda a informaçom no blog da Gentalha, assim como as declaraçons de Conde Roa.

CELTAS CORTOS

Hoxe celebra-se a Festa da Xuventude no Milladoiro (Ames) con actividades durante o dia e que comezou onte cun concerto a cargo do grupo OBK Metallica Hevia Celtas Cortos. Foi un tanto raro, sobre todo no comezo, ainda que gañou en intensidade co tempo, tendo en conta que as cancións do disco novo brillaron pola sua auséncia e soaron todos os clásicos do grupo. Persoalmente gustaron-me máis cando os vin nas Festas das Pontes, hai xa anos, co cantante substituto do Cifuentes este. Escoitalo falar onte era como escoitar discutir aos chandaleiros da Quintana (que é unha praza, non un vice-PRESDIDENTE do goberniño). A sorpresa agradábel deu-na a colaboración de Susana Seivane (dos Seivane de toda a vida) en dúas pezas, unha das cales vos deixo aí (sorprendeu-me o teléfono este meu, que ainda quitou un son escoitábel).
Como último apunte dicir que É A PRIMEIRA VEZ QUE VOU A UN CONCERTO E NON HAI BARRA/CARRO/TXOSNA/SIMILAR ONDE TOMAR ALGO, cousa que me molestou un pouquiño.

VERÁN, VERÁN, ALÁ FOI

Habia xa tempo que non pasaba por aquí. É o que ten o verán. Mais quedaron algunhas cousas pendentes que queria postear. Un par de festas ás que fun, unha alá a comezos da época calurosa e outra similar de onte, cando remata o tema e a xente retoma o ritmo de vida habitual.
Alá polo mes de Xullo, os dias 11 e 12, celebrou-se o festival Músicas de Raiz en Callobre, organizado pola sociación Regatos. Neses dous dias pasaron polo campo de fútbol da parróquia os grupos Pé de boi, Linho do cuco (noraboa polo terceiro posto no trofeo Cidrerie des Terroirs de Lorient), Alvariza, Retrouso, Regato de Matamulleres, Briganthya, Sete netos e Serra-lhe aí. Un plantel importante para unha cita que se afianza ano a ano (menos o pasado, por cuestións climatolóxicas, claro. Os que menos me gustaron foron, quizais, os bascos Briganthya, dos que agardaba outra cousa e que máis que bascos parecian irlandeses. Nada de música de raiz (ademais ian de estrelas, ainda que despois subiu ao escenário Serra-lhe aí e non puideron máis que quedar coa boca aberta).



E onte, 30 de Agosto pasei-me polo Festival Música na Noite que se celebrou en Solláns e que comeza unha nova andaina logo de anos de auséncia da man do Concello de Teo e a asociación Lua Chea. Neste caso puiden desfrutar de Pablo Seoane e Grupo, (boa música tradicional, movidos) os históricos A Quenlla e os non menos históricos Berrogüetto (non me acaba de convencer o novo cantante, será que ainda estou afeito a Guadi). Tamén estiveron os de Zënzar, mais a noite estaba algo desapacible (habia algo de humedá) e non quedei. Por certo, moi bos os bolos preñados.


Pois iso, que moi ben e moi divertido todo.

DE RAPA 2008

Un ano máis, houbo rapa en Sabucedo. E quero comezar esta mini-crónica felicitando encarecidamente ao responsábel da organización de Sons da Rapa, a parte musical/alternativa (por excluir ás orquestras do sábado dalgún modo) da festa. Ainda que o ano pasado só lle adiquei unha pequena reseña nunha entrada, teño que dicir que a elección dos grupos nas últimas edicións merece unha nota moi alta. Este ano puidemos ver á Tuna Rastafari (ollo, é un myspace), rancheiristas movidiños, aos que non puiden ver máis que tres cancións porque cheguei tarde, mais que me deixaron bo sabor de oido. Para quen queira ve-los e escoita-los están o venres no Cultura Quente de Caldas.
A Tuna Rastafari cedeu-lle o testemuño aos madrileños No Reply, un estupendo grupo de swing-fusión (non sei etiquetalos doutro xeito) que animou e fixo bailar á xente, máis á medida que pasaba o tempo e ian quecendo músicos e público. Uns músicos espectaculares.


E o remate musical da noite. Xunten vostedes a Xil Ríos, Juan Pardo, Os Diplomáticos de Montealto da primeira época e a unha orquetra mala que só toque cúmbias (como a primeira do sábado), mestúren-o ben e tiren todo o malo que poda haber no resultado. Máis ou menos, debera ter vostede ao Sonoro Maxín (outro myspace, aviso). Un grupo post-Lamatumbá e que colle un camiño algo diferente, con musica moi movida e que fixo bailar aos asistentes até o final da festa. Gostei deles, e dos outros. Unha boa noite, en resumo.

E aqueles que aguantaron ben a noite e se levantaron para ir ao primeiro curro do ano atoparon-se co grande fallo da organización da Rapa deste ano. Resulta que por primeira vez houbo venda anticipada de entradas, 500 en total. E resulta que cando puxeron as entradas á venda no curro esqueceron-se de que, se o curro ten 1500 prazas, só debian vender 1000. E venderon 1500 que sumadas ás 500 da venda anticipada fan un total de 2000 persoas onde en teoria collen 1500. O problema poderia ter-se solucionado dalgunha forma, mais ninguén fixo nada. Iso provocou un problema de seguridade con moita máis xente subida nas gradas desmontábeis para a que están preparadas. Non pasou nada, mais puido ter ocorrido algo grave. Hai que poñer un pouco máis de atención.

Das orquestras do sábado non vou falar. Logo de tres horas escoitando cúmbias, bachata e merengue o meu cerebro debeu borrar toda a información relativa á percepción sensorial desa noite. E se non o fixo, debera.
Sei que as fotos son ruins, mais é o que hai.

NOT SO KINKY

O sábado celebrou-se en Compostela, como no resto do mundo, o dia do orgullo gai. Entre as actividades organizadas [.pdf, 445 KB] polo concello estaban unha série de concertos e entre eles un ao que asistín, o da Kinky Beat (é un myspace, aviso). A Kinki é un grupo que se formou hai uns anos en Barcelona, e que facia unha música fresca, que xa non adoita escoitar un por aí. Bos músicos e boas músicas. Acadaron certa sona no mundo musical alternativo cun disco que, persoalmente, penso que é moi bo, Made in Barna. O que non entendo é por que un grupo que aparece tocando e cantando cousas movidas e interesantes vira, dous discos máis tarde nun grupo de reagge que non ten nada que ver co que era, tocando nun concerto únicamente as cancións do seu último disco e que cando, nos bises, se decidiron a tocar catro das cancións do citado Made in Barna, ainda din que parece que vamos a tener que tocar canciones de esas, y eso que no queriamos. Non entendo por que un grupo máis ou menos novo renega así das suas (recentes) orixes. E non entendo que un grupo con ese pasado (recente) toque agora cancións dignas de King África que levan a un grupo de turistas alemáns a bailar a conga na Quintana (caso á parte foi a cantante dicindo á unha da mañá que tiñan que parar, que os curas tiñan que estar flipando). Pois iso, xa non son kinkis, non son o grupo que fun ver.

LE PUNK

Como na rapa de hai dous anos quedei con ganas de ver a Le Punk, onte aproveitei e fun ver a este grupo madrileño. Gostei do que vin, o que confirma aos organizadores dos concertos da rapa das bestas como bos oidos. Estaban de teloneiros de Candy Caramelo, un baixista de renome dentro do Pop-Rock estatal a quen xa vira con Ariel Rot (na Estrada) e Adolfo Cabrales (en Vigo). Paseino pipa no concerto, dúas horas máis bises acompañado dun tal Andrés, e xira coa sua lengua popular que ainda non escoitei. E disco do que o Calamaro só se dignou a tocar e cantar catro cancións para desgusto de algúns e alegria de moitos que puidemos desfrutar de boa parte da história do rock en español, ou polo menos en arxentino (como di o próprio). Por certo, que o iluminado (como podedes ver aprezar na foto)
desfixo-se en palabras de elóxio á Galiza e a Pontevedra de onde (como bo arxentino que se preze) era a súa abuela. Por certo, Candy é o segundo pola dereita.

MANU‽‽‽‽‽

O outro dia, a través do chuza! descubro que o señor Manu Chao, eventual visitante das noites estradenses, vai andar por Galiza dando uns concertiños de pre-xira mundial con Radio Bemba Sound System. Segundo a información da nova, en Monforte, os dias 16 e 17 de maio. Decidido a asistir andiven na busca de algo máis de información de lugar e venda de entradas, cando atopei outras datas e lugares no foro da páxina de Manu Chao: Monforte, 16 e 17; Ourense, 21; A coruña, 23 e... tachán! A Estrada o sábado 24 de maio. Oh! pensei. E onde será? Pois internet on ten tanta información como parece. Non se sabe nada, ninguén sabe nada (ou din non saber nada). E na Estrada tampouco se sabe nada. Os medios escritos xa se fixeron eco nas súas edicións dixitais, mais non se sabe nada. Ese mutismo dá-me no nariz que algo quer dicer. Se alguén sabe algo e non lle importa dici-lo, agradece-se.

PAIMUSICA

O outro dia atopei via chuza! (como non) un video do Youtube da nova canción de Lamatumbá (Camiños). Estaba posteado no blog de Sempreengaliza, e levei unha sorpresa cando lin os comentários. Polo visto alguén facendo-se pasar por PAI-música, editores do vídeo, denunciaron en Youtube que lles copiaran o vídeo mentres lle pedian ao autor do blog que tivese "algo menos de vergüenza". Estranou-me que en Youtube tivesen uns dereitos sobre os vídeos moi restrinxidos, xa que se ven en webs de todo o mundo, e tamén vídeos calcados de distinto usuário. Así que fixen algo que quizais deberan ter feito eles antes de denunciar: ler. Neste caso os termos de uso de Youtube. E polo visto, segundo eses termos de uso, cando subes un vídeo a Youtube concedes (e agora copio e pego)

1. a favor de YouTube... [non nos interesa agora]
2. a favor de cada usuario del Sitio Web, una licencia mundial, no exclusiva y exenta de royalties para acceder a sus Archivos de Usuario a través del Sitio Web, y para utilizar, reproducir, distribuir, realizar trabajos derivados de, mostrar y ejecutar dichos Archivos de Usuario en la medida de lo permitido por la funcionalidad del Sitio Web y con arreglo a los presentes Términos y Condiciones

Total, que puxen un comentário no video de Camiños Cruzados da conta de Youtube de PAI-música e outro no blog, para que vexan que non pasa nada por que outro usuário utilice o video. E total, que xa non está o comentário no Youtube. Foi borrado [Edito: ainda que penso que quedaria mellor unha resposta ao comentário, xustificaron o borrado da mensaxe].
E o seguinte queda para alguén facendo-se pasar por PAI-música
Parece que hai xente que non quere que se saiba que meten o zoco nin pedir desculpas. Así que protesto aquí. A ver se me borran o post. Non sei quen son esta xente, mais por se aparecen por aquí pido-lles, sinceramente, algo menos de vergüenza.

Edito:

Ao final conseguin-me poñer en contacto cos de paimúsica, que me comentan o seguinte:

No tenemos ni idea de lo que nos estás comentando, ya que nunca hemos denunciado a nadie por el uso de nuestros vídeos y mucho menos conocemos el blog

Así que aí arriba onde poñia PAI-música pasa a poñer alguén facendo-se pasar por PAI-música. E de paso agradezo-lles a resposta.

INFERNO ROCK

Esta fin de semana celebrouse na Estrada o Inferno Rock, unha série de concertos de grupos punteiros de ámbito estatal e galego organizados por un emresario local, responsable da empresa Inferno Produccións. Persoalmente teño que dar a noraboa a esta xente, xa que son dos poucos que se adican a mover un pouco o panorama cultural da comarca (organizan tamén o Verea Rock e o Silleda Rock) a pesar de non contar con demasiadas axudas. De feito, son os mesmos que levan a grupos noveis (e non tanto) moitos venres no pub "O Inferno". E ainda que non son amante deses estilos musicais quito o sombreiro ante eles.
O que non acabo de entender é a dificultade que poñen certas administracións e colectivos á hora de celebrar estes concertos. O ano pasado xa tivemos polémica cando trouxeron a Silleda ao grupo Soziedad Alcoholica. Este grupo é moi controvertido xa que foi acusado (e absolto pola Audiencia Nacional) dun delicto de enaltecemento do terrorismo. Daquela remataron tocando igual.
Desta volta, e dado que o grupo xa foi absolto, non se podian facer manifestacións nin declaracións en contra do grupo as reticencias viraron cara outo lado. Leo hoxe no xornal que

O venres pola tarde xurdiron algúns problemas que ameazaron con provocar a suspensión do festival. Segundo os organizadores, apareceron axentes da Garda Civil e algún representante municipal. Reclamouse todo tipo de autorizacións, seguros, licenzas, medidas de seguridade e requisitos como os relacionados coa capacidade da sala.

E como ao final non deberon atopar resquicios legais, a polos controis de tráfico. Parar a todo aquel con "malas pintas" (pelo longo e camiseta negra) e rexistrar-lle o coche, bolsos, cachea-los ou pasar ao can (moi bonito o can, por certo) por arredor del. O típico, vamos. Como pasa todos os anos na Rapa.
Do que creo que non se decatan é de que (se era un control de drogas, claro) na Estrada é por todo o mundo coñecido que o das drogas está á orde do dia (ou da noite), e non se ven este tipos de actuacións de xeito aleatório. Non, só cando veñen os Jipis e os Kinkis a un concerto de ruido.
Non son formas.

MÚSICA NO VERÁN

Chega o verán e chegan as festas. Por estes lares temos unha serie de eventos que xa son imprescindibles nas axendas d@s máis e os non tan festeiros. Pasou xa o de Sabucedo, onde estiveron os estupendos GalegoZ dando conta da súa Revolution Dance e os impresionantes madrileños de Alameda do Soulna cun moi traballado reagge-ska e unha mellor posta en escea que fixo as delícias do público.
O testemuño tócalle collelo, o dez de agosto (atención ao cambio de data), ao festival Músicas da Terra de Ouzande. Presenta unha noite de música ao estilo habitual, cos locais Retrouso, as cantareiras de Faltriqueira e os gañadores morais do Apolohit 2006, a Banda Potemkin.
- Edito 17/07/07: tamén estará o grupo compostelán Lúa de Fouce -
Pola súa parte no festival As Nosas Músicas de Couso, o 14 de agosto, contaremos (se non me engano) coa presenza dos xa coñecidos Festicultores, Sérra-lhe aí (que estiveron en Ouzande o ano pasado) e, de novo, coa Banda Potemkin.
Do festival Pe na Estrada, que tivemos a oportunidade de desfrutar o ano pasado na Praia Fluvial do río Liñares non sabemos nada, igual ten que ver co cambio de goberno.

EN FESTAS 2007

Chega hoxe o remate para as festas da Estrada, cun balanzo positivo en comparación aos últimos anos. O certo é que, aínda que sempre se poden poñer pegas, desta volta non o vou facer. Creo que a comparativa deste ano cos precedentes, e sobre todo co ano pasado, deixa un balanzo positivo para a comisión actual. E como polo visto repiten para o ano próximo, imos darlles a posibilidade de melloralas sen críticas. Que non se poden pedir marabillas cando se parte de cero, xa bastante fixeron.
Do que vimos só vou falar do concerto do arxentino Coti Sorokin, que foi ao que asistín. Quen queira información dos outros deixo lazos a Pablokani cos Suaves, e á Voz co do Arrebato. De Rosa nada, que para o que cantou... E un detalle para a comisión, este si mo vou permitir: Escenarios descubertos en Galiza... son un risco innecesario.
Coti entrou no escenario pasadas as doce e cuarto da noite, ante unha praza case chea, e comezou con toda unha declaración de intencións, dandolle forte ás guitarras, cunha canción do seu novo disco, continuando cunha movida "Antes que ver el sol", para despois saudar e continuar coa presentación dos "Gatos e Palomas" mesturando cancións de "Esta mañana y otros cuentos. Demostrou tamén que sabía onde estaba, cando despois de cantar "El inmigrante", que adicou á emigración de ida e volta galego-arxentina, fixo un fragmento da "Miña terra galega" de Siniestro Total. E continuou coas referencias á emigración con "Buenos Aires", a quinta provincia galega nas súas propias palabras. Tivo tempo tamén para lembrar un par de clásicos como son "Me vuelvo loco" de Tequila e unha versión rocanroleira da "Princesa" de Sabina. O punto humorístico caeu cando, para presentar a canción "Pequeña historia de un funcionario corrupto", dixo que en todos os sitios había funcionarios corruptos e parte do público asinteu efusivamente, coas conseguintes risas dos que estaban enriba do escenario.
Para rematar, un par de bises con temas dos máis coñecidos, saúdo e fin.
Edito: se o propio Coti pon "minha terra galega" con ene agá no seu blog, eu non vou ser menos.

BONOVO

Non imos falar de monos, senón de Bonovo, un bo novo grupo musical que está a agromar. Compóñeno catro pesos pesados da música galega, como son Pulpiño Viascon (Demacrados, Zorza el Griego, Escupe Escapa ou os Irmáns Bochechinhas, Os Verjalludos, Os Diplomáticos de Monte Alto, O Jarbanzo Negro) á batería elétrica e serrón acústico, Óscar Fernández (Os cempés, colaborador do disco de Linho do Cuco) coa zanfona midi, Roberto Grandal (Sérralhe-aí, Xosé Manuel Budiño) co acordeón midi e a máquina, que tamén deu moito de si. O que fan é unha sorte de folque electrónico a medio camiño entre a muiñeira e o chunda chunda. Unha mestura fresca de moita calidade e que pode dar moito de si. Como eles mesmos dixeron e repite Xurxo Souto a diário, Cousa Bonita!

KEN KEIRADES

Ven de apresentarse na Estrada unha nova asociación cultural (A.C. Ken Keirades) con ideas novas e gana de traballar. A apresentación tivo lugar este sábado no Pub Tubos cun concerto no que estiveron Sullivan Show, Esquíos e 33 RPM. Ainda que a afluencia de público estivo por debaixo do posible, ao chimpín a experiéncia parécelle positiva, e semente para cousas similares. Agora a asociación anda cos trámites legais e á busca dun local social onde facer máis actividades, como mesas redondas, recitais e exposicións. Desde aquí o chimpín dálle todo o seu apoio a este grupo e ánimos para que sigan adiante.
Por certo, comentarlle aos PPiños que se preguntan se esta asociación será competencia para mistura que neste mundo hai outras palabras que comezan por C como cooperación ou colaboración. Dicirlles tamén que segundo os correspondentes do chimpín un dos obxectivos de mistura é o fomento do asociacionismo, polo que igual incluso están contentos de que haxa unha nova iniciativa para cubrir eidos dos que a aadministración local pasa olímpicamente. E comentarlles que incluso sabemos de persoas de mistura que lles están botando unha man.
A ver se poño unha afoto un dia destes.

DISKORDIA

Non vou falar das relacións internas dos partidos políticos estradenses, senón dun grupo de música que non é a primeira vez que aparece neste blogue.
Pois resulta que hai un local na Estrada (o Soho) que tivo a excelente idea de facer un concurso para grupos noveis. Por causa da idade (é que xa vai indo alá a xuventude) non vou poder asistir a todos os concertos, mais sí puiden pasarme por este. E o resultado foi do meu agrado. A pesares da falla de médios (son, luces) o grupo soaba ben. Os rapaces dominan os instrumentos mellor que moitos que se ven por aí, e o que é mellor, non se adican a oubear nin a distorsionar as guitarras. A pena é que das letras non me enterei moito por causa do son.

Dúas guitarras, baixo, teclados, batería e voz. Adiante con esa Diskordia.

KINKI FESTA

Así clasificaría eu o sucedido na praia fluvial de liñares este sábado. E organizaba o concello, que incluso asisteu o concellal do ramo (o de xuventude, que supoño que iso non estará considerado como cultura). Pois miles de persoas (2 miles segundo a organización; 0,8 miles segundo as contas do chimpín) asistiron á primeira edición do festival PÉ NA ESTRADA, que tivo mellores actuacións que as festas. Non en van estaban os semi-locais Matraca Perversa e Festicultores (estupendos con esa cabra balcánica) e os ilocalizábeis Che Sudaka, apresentando o seu disco Alerta Bihotza. Para a Banda Potemkin xa non quedei, que o frio... despois non hai quen acenda. Como o ano que ven traian á Kinky Beat vai ser a repanocha. Por certo, que tampouco hai que perderse o festival de Ouzande o dia 22.

DE RAPA (2)

De volta estamos. Os concertos de onte ben, só que non estaban (ou non vin) os tal LePunk. Estiveron os do Linho do Cuco (ben como case sempre), os do Tear de Llerena (ben tamén, cunha música novedosa e un compoñente fan de Davide Salvado) e uns tal Viñalar Fantastic Band quen, como o nome indica eran unha banda en todo o sentido da palabra. Con músicos daquí e dalá versionaron temas de Pucho Boedo, The Clash ou clásicos como o ¡Ay Carmela!

Hoxe no monte mal, a néboa non deixou traballar e baixaron cos cabalos contra as sete da tarde, meténdoos directamente no curro.

E aquí vai un video da rapa do ano pasado. Calidade pouca, pero como idea do que é ben vale.

EN FESTAS

Finaron as grandes festas da Estrada. E non gostei delas. E iso que tiveron as grandes actuacións de... de... si! de Chocolate ¿¿¿???? de Ráfaga ¿¿¿¿¿¿¿????????? e de... de... Nada que non me lembro. O único positivo que obtivemos foron as actuacións dos estradenses Diskordia, o venres e Linho do Cuco e os Red Hot Chili Frikis o sábado, nun peculiar concerto de folque e rock. Salientable tamén a esperada Feira tradicional galega con... 5 postos!!! Non sei que pensarán os avós que tradicionalmente ían ás feiras por Galiza adiante. E xa, non hai máis, aos lumes non fun, e é que para a xente que traballa fóra... Pois tivemos un dia de festa. Menos mal que tivemos as mellores actuaións.